Koos en Aafke

Oostpoort @Delft, The Netherlands

Originally uploaded by k_van_duijvenbode

Het leger der bloggers is zwaar getroffen. Om een duistere reden niet zoveel motivatie om te bloggen. Terwijl er genoeg gebeurd.
Gisteren met me camera door Delft gereden, was behoorlijk koud en de foto’s wilde niet erg lukken. Bovenstaand exemplaar was vond ik zelf wel aardig gelukt. Helaas zaten er wat rare weerspiegelingen in de lucht, met wat voet en vlieg werk aardig kunnen weg poetsen.

In de toekomst ga ik waarschijnlijk vaker op deze manier posten, lijkt aardig te werken al zeg ik het zelf.

Rij je vrijdagmiddag op de A12 richting huis, zit er een Porsch 911 achter je. Op zich niet gek, gebeurd vaker… aangezien ik zo schizofreen ben als wat (komt door “Blik op de Weg) kijk ik erg vaak in de spiegel op zoek naar een polisie camerawagen. Valt het me op dat het stelletje nogal aan elkaar zit te plukken. Hoe mooi, een pril verliefd stelletje in de auto. Wat is de wereld toch mooi! Nu zit mevrouw zo beetje op meneer zijn schoot, dit komt zijn rijvaardigheid natuurlijk niet ten goede… maar ja, het is vrijdag, de zon schijnt, hopeloos verliefd, wie ben ik om te zeuren. Ik rij aardig door en zie dat het een Duitser is, dat is minder, Duitsers zijn toch raar, iets met kuilen en fetisj voor oostenwind. Maar ja, wat maakt het uit. Na zo’n 5 minuutjes haalt de Porsch mij in, wat zie ik tot mijn verbazing (of eigenlijk, wat zie ik niet) meneer zit in zijn eentje in de auto! Waar is mevrouw de Duitsert die niet van meneer de Duitsert kan afblijven? Zou ze uit pure hartstocht de auto zijn uitgesprongen? Het gezicht van meneer doet anders vermoeden. Meneer de Duitsert zit met een “verrukt” gezicht achter het stuur. Grote moeite om zijn auto nog op de juiste weghelft te houden… Ik wil natuurlijk niks suggereren… Natuurlijk wil ik dit op de gevoelige plaat zetten, maar voordat ik mijn fototoestel uit me zak heb gevist zit mevrouw even plots als ze verdwenen was weer op haar stoel… Nu is Hans Kazan goed, maar dit is toch wel heel erg apart. Het stelletje zit grinnikend aan elkaar te pulken… Tja, misschien was mevrouw gewoon haar oorbel kwijt?

Voor de rest was het vandaag voorlopig mijn laatste werkdag, 2 weken lang Kreta, ik heb het al eerder gezegt, maar kan het niet laten, 2 weken lang boeken lezen, zonnen, uit eten, Griekse wijn proberen, wat een straf…
Maandag 01-09-08 is het zover, 05:05 vertrekken we…

Nog minder dan 5 maanden en dan is het weer kerst (ik bederf nu toch niet het zomer gevoel). Om daar alvast een voorproefje van te nemen heb ik mijn neus weer laten kleuren. 2 en een halve zonnestraal waren genoeg om mijn neus\gok weer rood te laten kleuren. Zeer irritant, zolang ik me kan herinneren heb ik hier al last van. Traditioneel begint het bij de jaarlijkse reddingsdemonstratie van de KRB. Gemiddeld genomen een drukken dag, weinig tijd om te smeren en tada, eind van de dag Rudolf in town.
Dan al die mensen die vragen of je in de zon hebt gezeten… nee, in de koelkast, nou goed?

Nog 4 lange weken voordat ik met vakantie mag! Nog 4 weken voordat ik eindelijk lui op een ligbedje met een goed boek, Ipod in, drankje erbij, zonnetje op het bolletje, factortje 15 op de neus op Kreta lig. Hele dag slapen, lezen, bakken en in de avond een tentje uitzoeken waar we kunnen eten… grrrrr….

Via deze weg wil ik iedereen bedanken voor de vele kado’s, bloemen, gratis snacks in de kantine, nieuwe koffiejuffrouw en al de andere dingen die ik ben vergeten! Het is vandaag de dag van de systeembeheerder\ICT.

Het voelt goed om gewaardeerd te worden, om onmisbaar te zijn, de rots in de branding, de schuld van alles wat fout gaat te zijn!

UPDATE: Te vroeg geklaagd, krijg zojuist een Huis ter Duin chocoladetaart in me handen gedrukt…

 

Geniaal! Geniaal hoe we de Romeinen hebben verpletterd of het een of ander Germaans volkje was… hoe heerlijk om de gezichten van een paar huilebalken met een sjaaltje te zien. En dan die stokbroodvreters, respect voor mister Scarface maar jammer, 4-1! Zo’n grote vernedering hebben ze sinds 1940 niet meer gehad! En dan morgen tegen de tja hoe noem je ze? Tegelzetters? Dragers van mijn afgedankte kleding? Maakt niet uit, we maken ze toch wel af. We, want als ze verliezen is het ze…

Zijn er ook nadelen aan zo’n EK? Zeker, heb ik geen zin in leren en gisteren toch nog even wakker gelegen van wat shoarma eters die  heel knap van de Tsjechen wonnen.
Morgen op zijn Surinaams voetbal kijken! Hoe je dat doet? Geen idee, ik ben uitgenodigd bij een Surinaamse collega. Vrouwlief kijkt waarschijnlijk alleen naar Roemenie. Over houdt die er een nare gewoonte op na om het Welpie lied te zingen tijden een wedstrijd van Nederland. Zucht, waar is de tijd dat ik met me vader kon kijken zonder commentaar. Lekker belangrijk dat z’n broekje vies is, dat z’n haar raar zit, dat de keeper lelijk is, dat Del Piero niet verkeerd is… gelukkig houden we van elkaar…

Voor de rest Frankrijk nog even bezocht, soort van de vijand verkennen maar dan anders. Nu heb ik al sinds me 5de een ongezonde interesse in de WOII en vooral de invasie (de overwinning van Duitsland boeit niet). Blijkt Rein V. te R. daar ook interesse in te hebben. 1+1=2, dus hotel geboekt in Saint Lo en karren met die 107. Met 178 de berg af, arm ding. Bijna 2000 kilometer in 4 dagen gereden. We hebben zo’n beetje alles bezocht wat er was te zien. Nadeel was dat de Duitsers alles hetzelfde bouwde. Na 10 bunkers hadden we het wel gezien. Een paar musea bezocht, stranden bezocht en uiteraard de begraafplaats nabij Omaha beach. Erg indruk wekkend, ieder kruis betekend een rouwende familie. En dan duizenden kruizen. Moet toch wel wat zijn geweest.

Eindelijk weer Q-Day, koninginnedag is voor oude mensen en bejaarde, we noemen het gewoon Q-day. Jammer dat het weer tot nu toe nog niet mee zit. Vorig jaar nog door de stad kunnen wandelen, met de regen die we nu hebben is er niet veel aan. Aafke klaagt dat we geen oranje tompoezen hebben, die zijn namelijk bah, smerig en vies. Oranje donuts zijn ook lekker… ze doet het er maar mee.
De vlag hangt uit, al heeft dat wel de nodige moeite gekost. We hadden geen vlaggenstokhouder, dus deze Nico moest er één kopen en nog erger, aan de gevel vast maken… Een uur, 12 plugjes, 9 schroeven, 1 bitje, een ritje naar de Gamma (te grote gaten geboord) voor schroeven hing de houder dan eindelijk aan de gevel. Muurvast naar mijn idee, hopen dat de vlag niet halverwege de dag naar beneden komt zetten… zou een beetje jammer zijn.
Wat we de rest van de dag gaan doen? Geen idee, we hadden geen plannen gemaakt, maar ik vrees dat het niet veel bijzonders gaat worden…

Is er nog meer gebeurd? Ja zeker, 22 april me MCSA binnen gehaald. Was toch wel één van me doelstellingen van het jaar. Was er daarom ook wel erg blij mee. Uiteraard blijf ik niet stil zitten en ga ik snel door voor de volgende papiertjes…
Over doelstellingen gesproken, de eerste 10 kilo zijn er ook af, iets later dan verwacht, maar ze zijn er vanaf. Eigenlijk zou ik meer moeten sporten, maar kan er nog niet veel zin in hebben. Overigs speel ik wel één keer in de week squash met de heer Varkevisser. In feite houdt dat in dat ik met 7-1 of heel soms met 7-2 wordt afgemaakt.
Overigs is het de bedoeling dat ik met de heer Varkevisser (Rein voor intimidie) op 05-06 naar Frankrijk ga om daar de invasie stranden te bezoeken. Iets met Saving Private Ryan ofzo. De dag erna met bejaarde veteranen op de foto. Helemaal hip, ik wil al heel lang naar Normandie, aangezien WOII als vanaf me 4de interesseerde…

Ik heb iets met katten en katten met mij. Zo en zo ben ik er bijzonder allergies voor, alleen al van het zien van zo’n poesebeest krijg ik jeuk. Maar toegeven het zijn leuke beesten, zo on voorspelbaar als het weer. Het ene moment spinnen ze bij het aaien, het volgende moment staan z’n nagels in je hand. Maar goed, zo’n 3 jaar geleden heb ik een kat dood gereden, maar dan ook echt dood, vol er overheen, of je over een steen heen rijdt. Pijnlijk, maar helaas pindakaas, een poes minder. Nu dacht een mede-poes het dunnetjes over te doen, helaas\gelukkig voor poes had deze auto wel ABS, een doffe klap, maar poes rende toch nog een soort van door. Zijn negen levens waren schijnbaar nog niet op. Zo burgerlijk als ik ben toch maar even gekeerd, zou jammer zijn als poes ergens in de bosjes z’n laatste adem ligt uit blazen. Helaas\gelukkig was poes nergens meer te bekennen, uiteraard hoop ik voor poes dat hij er zonder al te veel kleerscheuren van de korte ontmoeting is bekomen.

Verder ben ik wederom hard aan het leren voor mijn MCSA. 3 Weken geleden heb ik mijn 70-290 Windows 2003 behaald met 914 punten. Dinsdag mag ik voor 70-284 Exchange gaan. Voor noobs, Exchange is de mailserver van een Windows netwerk. Als ik deze heb gehaald hoef ik er nog maar één voor dat ik me MCSA 2003 noemen. Waarschijnlijk ga ik daarna een aantal update certificaten behalen zodat ik gelijk weer redelijk up-to-date ben.

Vanavond mag ik weer aan squash, helemaal hip en in. Beetje een balletje tegen een muur rammen en hopen dat de tegenstander hem niet meer kan raken. In mijn onkunde neem ik regelmatig een muur mee, ook is het wachten tot ik door de glazen wand heen. Tot nu toe heb ik weinig in te brengen tegen meneer Rein zijn squash kunde.

Ik wens u een goed weekend.

Een blogje schrijven kan verschillende redenen hebben, eigelijk nogal uitlopend. Omdat je de auto achterop een file parkeerd, de stichting elkaar de hersens inslaat of omdat de tijd een vlieg is (oké, deze snapt alleen Ellen), of een collega die er om blijft jengelen, kortom genoeg redenen. Maar soms, soms alleen omdat het 29-02 en dat gebeurd maar 1 keer per 4 jaar. En dat is dan toch wel heel erg niet bijzonder…

Afgelopen zaterdag was het weer eens zo ver, de derby der derby’s, de titanen Quick Boys en Katwijk mochten elkaar weer eens op sportief gebied de hersens inslaan. Natuurlijk doen we dat ook buiten het veld!
We nemen een Tramstraat, een kleine 80 mensen met een IQ onder de 90, wat stenen, bierflesjes en een groepje onderbetaalde agenten. Oh ja, niet te vergeten mijzelf met een telefooncamera…

16 Februari reden sister en ondertekende over de Tramstraat, vanuit de AH kwam een groepje Quick Boys “supporters” stomdronken en schreeuwend de Tramstraat op. Ze trokken richting Dirk Dulfer of te wel met de zee in de rug. Tot zover was het nog vermakelijk om de stichting een dagje uit te zien gaan. Minder grappig werd het toen we aan de andere kant van de Tramstraat het andere gesticht een dagje uit zag gaan. Het schreeuwen ging over in een soort strijdkreet en de groepen begon te rennen naar elkaar. De politie had met bikers inmiddels een soort kardon opgeworpen, maar met 8 man was er geen houden aan. Voor mij was het tijd om snel aan de kant te gaan. Nicolene vond het ook niet zo tof en wilde er zo snel mogelijk van door. Maar ik hou wel van een beetje spanning en wilde ik graag even kijken op afstand. De flesjes bier vlogen inmiddels in het rond en er werd flink op elkaar in geslagen. Binnen no-time lag de eerste gestrekt op de grond. Waarschijnlijk een flesje terug gekopt. Is niet goed voor je hoofd, meneer lag ook aardig plat. De bikers van de politie vormde zich snel een kring rond de gewonden om hem te beschermen. Er werd nog wat geschopt en geslagen maar stelde niet veel voor. Op straat was de chaos compleet. Auto’s door elkaar heen, fietsers, moeders met kinderen, alles door elkaar heen. Gelukkig kwam er snel politie versterking om de boel te regelen, een ambulance was redelijk snel te plaatsen.
Uiteraard een foto en twee filmpjes (1 en 2) kunnen maken.

De wedstrijd zelf was eigenlijk geen bal aan, na 2 minuten stond het 1-0, daarna gebeurde er eigenlijk niks meer. Na de wedstrijd stond er uiteraard wel ME klaar om de “ware supporters” in toom te houden…

   

 

Excuus, maar ben weer terug van weg geweest. Time’s flies wanneer je druk bent. En laat dat nou net het geval zijn. De eerste maand hebben we gelukkig weer gehad, januari is niet mijn ding, geef mij maar september.
Zoals half Nederland heb (nee, niet had) ik ook mijn goede voornemens, meestal doe ik er niet aan. Onder het mom van 01-01 gaan we beginnen en op 03-01 zijn we het weer vergeten. Ben ik ruim een week later begonnen. Waarmee dan hoor je te denken… nou afvallen! Kijk me dan niet zo meewaardig aan, ja alweer! Was je dat in augustus ook al niet van plan? Ja dat was ik, maar was nooit echt van de grond gekomen. Nu pak ik het een stuk beter aan, eerst het grote Sonja boek gelezen en besloten dat dat niks is. Vervolgens veel gaan lezen op internet om er achter te komen dat Sonja helemaal zo slecht niet is. Helaas heb ik iets tegen mode gedoe, dus heb ik er mijn Koosja dieet van gemaakt, een tikkie Sonja en een tikkie van mezelf. Ik eet ongeveer de helft minder en poog meer te bewegen. Helaas ben ik na 1900 uur nog steeds niet vooruit te branden, dus loop ik nu maar wat extra trappen op me werk. Tot nu toe ben ik al aardig wat kilo’s kwijt, maar we zijn er nog lang niet. De lat ligt hoog, voor minder dan 15 kilo doe ik het niet.
Eigenlijk is lijnen de hele dag nee zeggen tegen collega’s met koekjes. Laat ik nou als IT’er steeds geliefder te worden onder de hulp behoefende medemens. Heel aardig proberen ze mij te verzieken met stroopwafels en ander junkfood. Voorlopig houd ik stand!

Auto, nee niet weer achterop de file! Dit keer kreeg ik voor een bepaalde tijd een nieuwe, jaja, ze vertrouwen me nogal (hoe dom). Dit maal een spik splinter nieuw 206je. Helemaal hip, rijdt stukken relaxer dan zo’n Aygo! Helaas heb ik een bordje PECH achter op me rug hangen, aangezien de auto binnen 2 dagen (of te wel 200km) al een deuk inclusief krassen te pakken had. Wat wil het geval, één of andere minder slimme student (ja die bestaan zeker) presteerde het om zijn fiets tegen de auto te parkeren. Wil je ‘s morgens naar je werk, hangt er (letterlijk) een fiets aan je auto. Waarschijnlijk de fiets tegen een paaltje gezet, fiets valt om en moet zo nodig mijn nieuwe auto van 2 dagen oud raken. Uiteraard ligt de dader op het kerkhof, u begrijpt, not amused…
Oh ja, bespaar je de moeite om te schrijven dat ik altijd pech heb… Die blacklist voor verzekeringen komt er vanzelf wel… Ook Kees K. te K. had er niks mee te maken…